|
نسيم خاكسار پرویز، باغبان باغ دوستی پرویز قلیچخانی اگرچه از نسل ما بود و همان آرمانخواهی نسل ما را داشت، اما جهان وجودی او فارغ از توهم بود. به تقریب میتوان گفت او نه درباره خودش و نه جهانی که آرزوی تحققاش را داشت، هیچگونه توهمی نداشت. شاید همین اندازه شناخت از خود بود که مایههای چنان دوستی گستردهای را در وجود او پرورش میداد.
در این بلبشو و آشفتگی اخلاقی و رفتاری در برخوردهای سیاسی و اجتماعی که این روزها پیرامون خود شاهدش هستیم و رنج آور است، چه درخشان است نگهداری از باغ تختیها و پرویزها و، اندیشیدن به خویشکاریشان که بسیار به آن نیازمندیم
رضا اکرمیپرویز قلیچخانی؛
قهرمانی فراتر ازفوتبال امروز که به کارنامهٔ زندگی او مینگرم، بیش از هر زمان درمییابم که اگرچه نام پرویز قلیچخانی با قهرمانیهای درخشان در میدان فوتبال و رهبری تیم ملی در سراسر ایران و فراتر از مرزها طنینانداز شد، اما آنچه به وجود او ارزشی ماندگار و تأثیری ژرف بخشید، نه صرفاً افتخارات ورزشی، بلکه پیوند کمنظیر میان کامیابی فردی و احساس مسئولیت اجتماعی بود؛ پیوندی که از او چهرهای فراتر از یک ورزشکار ساخت و نامش را در حافظهٔ جمعی نسلها جاودانه کرد.
نسرین آزادبیانیه بخشی از مجلس خبرگان به مردم ایران درباره یادداشت توافق این مراجع خبره، تشخیص نمیدهند که مجادلات برای حفظ صنعت هسته ای در طی چندین دهه، حاصلی ، جز مشکلات و ضرر های مادی و معنوی برای مردم ایران نداشت. و در کل داشتن این صنعت ارزشی به عنوان حق مسلم مردم ایران ندارد. ادامه حفظ این صنعت جز تحریمها و جنگ و تخریب برای مردم ایران و منفعت های سرشار برای تاجران تحریم در بر نداشته و نخواهد داشت.
بایز افروزیآغاز مذاکره، پایان یک توهم بیش از سه دهه تهدید ایران به حمله ی نظامی از طرف آمریکا و اسرائیل این توهم را در اپوزسیون راستگرای رژیم پدید آورده بود که حمله ی نظامی به ایران منجر به سقوط رژیم خواهد شد. این توهم که ابتدا توسط سازمان مجاهدین خلق طرح و دامن زده شد، از سوی طرفداران رضا پهلوی و شخص اوباز تولید و با بهره گیری از رسانه هایی ماننده منوتو و ایران انترنشنال در سطح جامعه ی ایران تبلیغ گردید و بخشی از قشرهای متوسط و مرفه ی جامعه را نیز به خود جلب نمود.
رضا علویچرا خاورمیانه ناپایدار است؟ چرا اندیشه احیای حکومت اسلامی، خاور میانه را رها نمی کند؟ - بخش دوم خلافت اسلامی شکلی از یک نظام سیاسی نیست که با گذر زمان نابود شود و جای خود را به شیوۀ دیگری از حکمروایی دهد. نهاد خلافت، ترکیبی از امر قدسی و قدرت سیاسی است و بنابراین شکل نظام خلافتی، تضمین کننده مشروعیت قدرت سیاسی آن نیز است. از این رو بحران خلافت هیچگاه در جهان اسلام یک بحران سیاسی محض نبوده و همواره با پیامدهای کلامی و اعتقادی بسیاری همراه بوده است.
احسان دهکردیچه سرنوشتی در انتظار آینده مردم ایران است!؟ شرایط حاکم در ایران و سیاستهای نظام جمهوری اسلامی در داخل و خارج از کشور بیان وضعیتی است که در راستای اهداف سیاسی بخشی از قدرتهای جهانی بخصوص روس و چین دنبال می شود، این پیوندهای سیاسی یکی بازمانده دوران “جنگ سرد” و مبارزات “ضد امپریالیستی” بعد از جنگ جهانی دوم است ، بخصوص علیه آمریکا،اروپا و اسرائیل که دورانی در رأس آنها روسیه لنینیسم (کشورهای به اصطلاح سوسیالیستی) قرار داشتند ، که سیاست پردازان مبارزات مردم علیه حاکمان دیکتاتور بودند! باری حمایت روس و چین در کنار جمهوری اسلامی را باید در این راستا تحلیل کرد.
نسرین آزاد یادداشت تفاهم یادداشت تفاهم در تاریخ۲۷ خرداد ماه ۱۴۰۵( ۱۷ جون۲۰۲۶ ) بین مذاکره کنندگان ایران به ریاست قالیباف و ایالات متحده تهیه و توسط پزشکیان و ترامپ امضا و لازم الاجرا گشت. مذاکرات بین ایران با ریاست قالیباف ، رئیس مجلس ج ا و ایالات متحده با ریاست ژ.د. وانس معاون رئیس جمهوری و کار گروههای تخصصی از دو کشور بعلاوه میانجی گری کشورهای پاکستان و قطر آغاز شده است.این یادداشت تفاهم که نشان دهنده چارچوب اولیه مذاکرات بر مبنای اولویت اهمیت مسائل در مذاکرات آینده نوشته شده است.
فرشید یاسائیزنان و کودکان
« قربانیان خاموش ماشین تبلیغات حکومتهای اقتدارگرا » شاید قدرت بتواند برای مدتی طولانی بر رفتار انسانها اثر بگذارد، اما تاریخ بارها گواهی داده است که آرزوی آزادی، حقیقت و کرامت انسانی هرگز به طور کامل خاموش نمیشود. در تاریکترین لحظات نیز چراغ آگاهی میتواند روشن بماند و از دل همین آگاهی است که امکان تغییر، بازسازی و تولد دوباره جامعه پدید میآید. جامعهای که از کودکان خود محافظت کند، به زنان احترام بگذارد و حق اندیشیدن مستقل را پاس بدارد، هنوز امید به آیندهای انسانیتر را در خود زنده نگه داشته است.
محمدعلی اصفهانیشما را اهلیّتِ گفت هست؟ لطفاً بگویید که چه باید کرد نکتهٔ مهمی که در مورد شکل و ماهیت و چگونگی مبارزهٔ غیر مسالمت آمیز ـ اگر احیاناً قرار باشد که به عنوان یک گزینه روی آن نیز فکر شود ـ باید مورد توجه قرار گیرد و نادیده نماند و سر سری از آن گذر نشود این است که در میهن ما، چریک و راه و رسم چریکی و تفکرات و توهمات چریکی و کسانی که تفکرات و توهمات چریکی دارند، نه در نظام پیشین توانستند، و نه در نظام فعلی توانسته اند یا خواهند توانست کاری از پیش ببرند.
سیاوش قائنی«غروب هستهای، طلوع نفتی»؛ تلاشی برای خوانشی دیگر از تفاهم ۱۴ مادهای ایران و امریکا در این الگوی نوین، مسئله اصلی دیگر صرف ورود سرمایه یا آزادسازی منابع مالی نیست، بلکه «چگونگی توزیع قدرت و منافع» است؛ اینکه چه کسانی در مرکز این جریان قرار میگیرند، چه گروههایی از ابرپروژههای نفت، گاز و زیرساختی منتفع میشوند و کدام بخشهای جامعه همچنان در حاشیه باقی میمانند. با تثبیت چنین مدلی، هزینهها بهصورت ساختاری و نامتوازن در جامعه توزیع میشوند؛ بهگونهای که بدنه جامعه همچنان بار اصلی فشار اقتصادی، محدودیتهای معیشتی و پیامدهای اجتماعی این جابهجایی را تحمل میکند، در حالی که منافع کلان در لایههای محدود و متصل به هستههای قدرت انباشته میشود.
الف. کیوانفوتبال، مردم و ایدئولوژی در ایران
شادی جمعی در میدان دولت، سرمایه و رسانه فوتبال را نمیتوان فقط به عنوان یک ورزش فهمید. در جامعهای مانند ایران، فوتبال در نقطهای قرار میگیرد که مردم، دولت، سرمایه، رسانه، هویت ملی، میل جمعی به شادی و آرزوی تغییر جایگاه اجتماعی با یکدیگر تلاقی میکنند. همین جایگاه است که فوتبال را از بسیاری از ورزشهای دیگر جدا میسازد. فوتبال فقط بازی یازده نفر در برابر یازده نفر نیست؛ شکلی از تجربهی جمعی است که از کوچه، مدرسه، زمین خاکی و محله آغاز میشود، اما در سطح ملی به پرچم، سرود، ورزشگاه، تلویزیون، تبلیغات، دولت و سیاست گره میخورد.
حسن شریعتمداریتبارشناسی هویت، جغرافیا و ساختار سیاسی در ایران معاصر راه حل به تکثر ایران، تکثیر ملل و ترسیم مرزها نیست؛ بلکه منحل کردن تفکر استبدادی از طریق عبور فکری به سمت «ناسیونالیسم مدنی» و پیادهسازی ساختار «فدرالیسم جغرافیایی-اداری» است. این مدل، با تفکیک حقوق فرهنگی از حق حاکمیت ملکی، به تنوع زبانی ایران بالاترین جایگاه قانونی را در قالب حقوق شهروندی اعطا میکند، تبعیضها را از بین میبرد، اما جغرافیا را از اسارت تقدسگرایی قومی آزاد میسازد تا هر فرد خود را شهروند برابرِ سرزمینی به نام ایران بدند.
الف خمیرانیدگردیسی فوتبال از یک بازی دوستانه تا ابزاری برای سرمایه فوتبال امروزه اگر چه در محله و روستا دیده می شود ولی تنها به بازی محدود نمی ماند. نشریات تخصصی، کتابهای ویژه، کانال تلویزیونی مخصوص، انجمنهای هوادران، بازیهای لاتاری، بازار بورس و اوراق قرضه، باشگاههای بزرگی که در آن بهترین بازیکنها به قیمتی کلان خریداری می شوند، استادیومهای عظیم، تیمها و مسابقات فوتبال جوانان، زنان، مدارس، دانشگاهها... و سرانجام به عنوان رشتهای دانشگاهی گسترش یافته است. و این گسترش همچنان ادامه دارد.
سیاوش قائنیاسرائیل؛
دژ مستحکم منافع ژئوپولیتیکی غرب در خاورمیانه واکاوی پیوند میان غرب و اسرائیل نشان میدهد که تقلیل این رابطه به مفاهیمی نظیر «استانداردهای دوگانه» یا «لابیهای مؤثر»، در بهترین حالت نوعی سادهسازی تقلیلگرایانه و در بدترین حالت انحراف از سطح تحلیل کلان ژئوپولیتیکی است. حمایت پایدار و همهجانبه غرب از اسرائیل را نمیتوان صرفاً به عنوان پیامد خطاهای دیپلماتیک، ملاحظات مقطعی یا انگیزههای فردی تصمیمگیران توضیح داد؛ بلکه این حمایت باید در چارچوب یک منطق ساختاری و نهادینهشده در معماری امنیتی غرب در خاورمیانه فهم شود.
نجمه موسوی - پیمبریچرا انقلاب کردیم؟ هنوز سالها بعد، سالها بعد از زندگي در تبعيد، وقتي داستانها، خاطرات مبارزين سابق كشورهاي مختلف جهان، از الجزائريها گرفته تا شيلياييها را ميخوانم، انگار خواهران و برادران مناند، انگار رفقاي هم تشكيلاتي ما هستند كه از خود ميگويند. در آن دوران، همهمان ماكارنكو، سرمشقمان بود و كتابهاي فانون را ميخوانديم. از اريك فروم حرف ميزديم و چگونه فولاد آبديده شد را در پستوهاي خانهمان مخفيانه و با جلد روزنامهاي ميخوانديم.
س. حمیدیتقلب محفلی در انتخاب آقا مجتبا به رهبری پروژهی انتخاب آقا مجتبا به رهبری، بیش از همه به یک کودتای سیاسی – نظامی شباهت دارد. کودتایی که یک سوی آن را به نظامیان بالادستی نظام بستهاند و سوی دیگر آن را نیز به برخی از سیاستمداران اندرونی حکومت. چنین محفلی از سیاستمدران و نظامیان اینک آقا مجتبا را نیز به جمع خودمانی خویش افزودهاند. اما این مجتبای غایب از انظار عمومی باید یاد بگیرد که هرگز پا را از گلیم خویش بیرون نگذارد. چون رفتار سیاسی او را همین محفل اندرونی حکومت مشخص خواهد کرد تا بتوانند رقبای خود را از سازهی حکومت یک به یک حذف نمایند.
علی آشوریایران و امریکا رفته اند پای صلح.
وضعیت درایران بعد از صلح امکان هایی را می شود تخمین زد . آینده ایران احتمالاً پیچیدهتر از الگوی مصر یا پاکستان خواهد بود. شاید پرسش اصلی دهه آینده این نباشد که «جمهوری اسلامی میماند یا نمیماند»، پرسش اصلی این باشد که اگر بماند چگونه دگرگون می شود، و اگر دگرگون شود نقش مذهب ، نهادهای امنیتی ، و جامعه مدنی درآن چه خواهد بود. در این میان، صلح پایدار با آمریکا میتواند موتور این دگرگونی باشد؛ اما بازگشت به تنشهای منطقهای میتواند آن را برای سالها به تعویق بیندازد و از سویی طغیان توده ها را نیز برانگیزد .
الف. کیوانقطبهای تازه، منطق کهنه
سرمایهداری چندمرکزی، از «گروه۷» تا «بریکس» آنچه شکل میگیرد، نه بدیلی آماده برای رهایی، بلکه آرایش تازهای از قدرت درون سرمایهداری جهانی است. اهمیت این وضعیت در آن است که شکافهای نظم قدیم را آشکار میکند، اما پاسخ مترقی را نمیتوان در دنباله روی از یکی از قطبهای موجود جست. چنین پاسخی نیازمند شناخت منافع طبقاتی، تحلیل مناسبات سرمایه، دولت و بازار جهانی، و حفظ استقلال نظری و سیاسی جریانهای مترقی و مردمی است.
فرامرز پارسارقص بر ریسمان نامرئی تبیین پدیده «سیاست یویویی» ابر قدرت ها در مهار کشورهای در حال پیشرفت در شطرنج سیاست بینالملل، کشورهای در حال پیشرفت نباید تنها مهرههای بازی باشند؛ بلکه باید به بازیگرانی مستقل تبدیل شوند. درک این واقعیت که بسیاری از فرصتهای اعطا شده از سوی قدرتهای بزرگ، لزوماً نشانه یک مشارکت برابر و پایدار نیست، نخستین گام در مسیر استقلال راهبردی است. بقای ملی در جهان امروز نه در وابستگی مطلق به شرق و نه در تکیه کامل بر غرب، بلکه در اتکای هوشمندانه به ظرفیتهای داخلی، تنوع روابط خارجی و حفظ منافع ملی نهفته است.
مذاکرات منطقهای وجهانی عملی عاقلانه است اما ضرورت اصلی، تعامل با ملت ایران است مقاله نخست نشریه پیام جبهه ملی ایران شماره۲۲۶ مورخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ در شرایط کنونی کشور،پس از گذراندن دو جنگ و تحمل خساراتی عمده،شاهد گفتگوهای حکومت جمهوری اسلامی با طرف های درگیری و تعامل با آنان هستیم.ما ضمن تایید و تاکید بر لزوم این مذاکرات و کوشش در جهت دور کردن آتش جنگ از کشور،یک بار دیگر به سردمداران حکومت جمهوری اسلامی گوشزد می کنیم که برای نتیجه بخش بودن تعاملات منطقه ای و جهانی،راه گفتگو با ملت ایران و توجه به خواسته های بر حق مردم این سرزمین را باز نمایند و راه تعامل با ملت را در پیش گیرند.
رضا علویچرا خاورمیانه ناپایدار است؟ - بخش یکم سقوط امپراتوری عثمانی، تا سال ها، نقطه پایان دوره خلافت در دنیای سنی به شمار میرفت. اما تحولات جهانی و چالشها و تعارضات موجود منطقه به بروز بیداری اسلامی!! در بین هر دو طیف سنی و شیعه انجامید. بیداری اسلامی در شکل نوعی بنیادگرایی مدرن! ظاهر شد. بیدارگران! هر یک بنا به خوانش خود به جستجوی تاریخ طلایی خود برآمدند تا به آن بازگردند و همه مراحل عقبماندگی تمدن اسلامی را معکوس کنند.
فرشید یاسائیشهرت حرمت نمیآورد «تأملی در خودبزرگ بینی، نفرت پراکنی، خشونت ایدئولوژیک و زخمهای پنهان در ایران امروز» هرگاه اندیشهای، انسان را به ابزار تبدیل کند و تفاوت را جرم بداند، بذر خشونت کاشته میشود. بلوغ یک جامعه در آن است که بتواند اختلاف را بدون نفرت مدیریت کند. در برابر این تاریکی، راه نجات همچنان روشن است: بازگشت به فرهنگ گفتگو، آموزش، تفکر انتقادی، انصاف و احترام متقابل. انسانها باید بار دیگر بیآموزند که مخالف بودن، مترادف دشمن بودن نیست. خانواده، آموزش، رسانه و تمامی نهادهای اجتماعی مسئولاند که زبان فاخر و اخلاق انسانی را زنده نگاه دارند.
بهزاد كریمی«انقلاب ۱۳۵۷ کی اسلامی شد؟» سخنی پیرامون جُستار جدید آقای مهرداد وهابی انقلاب ۱۳۵۷ گذشت، روایتها از آن اما ادامه دارد و هر خوانشی نیز، اثرگذار بر امروز و رهگشای فردا. از اینرو نیز درنگ بر نوع روایت از انقلاب ۵۷ نه بخاطر برگشت به ناممکنها، بلکه برای سیاستورزی در اکنون است. متوجه این هشدار که، بیگانگی از برنامهمحوری ناظر بر واقعیتهای زمان، چه لطماتی که نمیتواند با پیامدهایی چندین دههای به مردم و کشور نزند. خوانش انقلاب نه در برنمایی منتجهی «حقوقی» آن، بلکه در واکاوی پیچهای راه انقلاب است که وجدان سیاسی را صیقل میدهد تا نقشها در هر مقطع از آن به فهم درآید. دست مهرداد را به گرمی میفشارم.
باقر ابراهیم زادهنه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی،
نه به مداخلهگران خارجی از نگاه وجدان های بیدار و آگاه و نیروهای چپ، صلحطلب و ضدجنگ، مهمترین دستاورد این تفاهمنامه در شرایط کنونی آن است که خطر ادامه بمبارانها، گسترش جنگ و کشته شدن شمار بیشتری از مردم، را دستکم در کوتاه مدت، کاهش میدهد. توقف جنگ یک ضرورت انسانی است و هیچ نیروی مترقی نمیتواند از ادامه بمباران، ویرانی شهرها و کشتار مردم دفاع کند. از این منظر، هر توافقی که بتواند سایه جنگ را از سر مردم دور کند، شایسته حمایت و استقبال است.
شهریار حاتمیمحک تجربه شاید مشکل از آنجا آغاز میشود که بیش از آنکه خود را در آینهی واقعیت ببینیم، در آینهی افسانههایی که دربارهی خود ساختهایم مینگریم. گذشتهی باشکوه، اگر واقعاً وجود داشته باشد، نمیتواند جایگزین مسئولیت امروز ما شود. کوروش، سعدی، فردوسی و دیگر بزرگان این سرزمین سرمایههای فرهنگی ما هستند، اما هیچکدام نمیتوانند پاسخگوی رفتار امروز ما باشند. هر نسلی باید اعتبار خود را با کردار خویش به دست آورد.
ملتها را نمیتوان با آنچه دربارهی خود میگویند سنجید. محک واقعی، رفتاری است که در بزنگاههای تاریخ از خود نشان میدهند؛ در روزهای بحران، در مواجهه با مخالف، در توانایی همکاری و در میزان مسئولیتی که در برابر سرنوشت مشترک خود میپذیرند.
| 
