پارسی‌پور از نویسندگانی بود که آثارش بارها با سانسور و ممنوعیت انتشار در ایران روبه‌رو شد. «طوبا و معنای شب»، «زنان بدون مردان»، «سگ و زمستان بلند» و «خاطرات زندان» از مهم‌ترین آثار او به شمار می‌روند.
او در غربت از جهان رفت، اما آنچه از او باقی ماند، تنها چند رمان درخشان نیست؛ بلکه الگویی است از نویسنده‌ای که حاضر نشد قلمش را به قدرت، ایدئولوژی یا مصلحت اجاره دهد. .شهرنوش پارسی پور‌یکی از چهره‌های ماندگار ادبیات معاصر ایران و مدافع پیگیر آزادی بیان بود. میراث ادبی او در دوران حیات نیز الهام‌بخش نسل‌های بسیاری از نویسندگان جوان ایران بود.

ترامپ در برابر هزاران هوادار شادمان سخن گفت؛ کسانی که مانند گردهمایی‌های انتخاباتی‌اش شعار «آمریکا، آمریکا» سر می‌دادند. او پیش‌تر نیز در سخنرانی‌ای در بنای ملی کوه راشمور، درباره آنچه «تهدید کمونیستی» در آمریکا نامید هشدار داده بود. او به پیروزی‌های اخیر برخی سیاستمداران دموکرات متمایل به چپ اشاره داشت. ترامپ در سخنانش سیاست حزبی را با فراخوان‌های میهن‌پرستانه درهم آمیخت. او گفت: «ما همیشه در صدر خواهیم بود. ما هرگز اجازه سقوط کشورمان را نخواهیم داد. ما همیشه بهترین خواهیم بود.»

بهروز معظمی در ۶ تیر ۱۴۰۵ در نیویورک/آمریکا چشم بر جهان فروبست. و آواری از غم بر دوستداران بی‌شمارش فرو ریخت. نوشتن درباره‌ی شخصیت و کارهای او بی‌شک مفصل خواهد بود. امیدواریم روزی در این زمینه حق مطلب ادا شود. او از نوادر مبارزه‌ در راه آزادی و عدالت بود که بیش از ۶۰ سال تلاش کرد و همه‌چیز را بی‌دریغ در میان گذاشت. زندگی او درسی بود برای مبارزات هم‌نسل‌های او و نسل‌های آینده.
بهروز در سال ۱۳۴۸ به آمریکا رفت و بلافاصله در جبهه‌ی ملی و کنفدراسیون به فعالیت پرداخت. او در شمار کسانی بود که این قالب‌ها برایش تنگ بودند و مدام به دنبال راه‌های جدید بود. با مشاهده‌ی مبارزات جهانی و مطالعه‌ی بیش‌تر به‌تدریج گرایش‌های سوسیالیستی در او پیدا شد و رشد کرد به‌طوری‌که در عین وفاداری به آرمان‌های مصدق مارکسیست شد.

رضا عطارنژاد انسانی شریف، فروتن، پاک‌نهاد و بی‌هیاهو بود؛ از آن دست انسان‌هایی که بی‌آنکه نامی بطلبند، بار سنگین مسئولیت را بر دوش می‌کشند. او که سال‌ها در فرانسه زندگی می‌کرد و دارای دکترای جامعه‌شناسی روستایی بود، همواره با سخاوت و ازخودگذشتگی در کنار پناهندگان ایرانی ایستاد و یاری‌رسان آنان بود. درِ خانه‌اش همواره به روی دوستان و نیازمندان گشوده بود و سالیان دراز، خانه‌اش مهمان‌‌سرایِ یاران، پناهگاه درماندگان و مأمن تازه‌واردان بود. میزبانی مهربان، گشاده‌دست و صمیمی؛ انسانی که صداقت، صفا و وفاداری، برجسته‌ترین ویژگی‌های منش او به‌شمار می‌رفت.

ائتلاف همبستگی فراگیر تأکید می‌کند که امروز بیش از هر زمان دیگری، همگرایی و همبستگی میان جنبش دانشجویی، جنبش زنان، جنبش کارگری، جنبش معلمان، بازنشستگان، دادخواهان، فعالان حقوق بشر و همه نیروهای آزادی‌خواه و دموکراسی‌طلب، ضرورتی تاریخی است. استبداد زمانی عقب خواهد نشست که جامعه ایران با حفظ تنوع دیدگاه‌ها، بر محور ارزش‌های مشترک آزادی، برابری، عدالت، حقوق بشر و حاکمیت مردم، به نیرویی متحد و فراگیر تبدیل شود.

با نهایت تأسف و تأثر، به آگاهی می‌رسانیم که شهرنوش پارسی‌پور، نویسنده، مترجم، تهیه‌کننده و فعال فرهنگی و اجتماعی ایران، و از ساکنان شمال کالیفرنیا، روز جمعه، سوم ژوئیهٔ ۲۰۲۶، برابر با ۱۲ تیر ۱۴۰۵، در بیمارستانی در حومهٔ سان‌فرانسیسکو درگذشت.
پارسی‌پور تا پایان عمر صدایی ماندگار برای ادبیات و آزادی بیان باقی ماند و آثار و میراث ادبی او الهام‌بخش نسل‌های بسیاری از نویسندگان و خوانندگان خواهد بود. در سال‌های اقامتش در آمریکا نیز چندین رمان و اثر دیگر منتشر کرد و از اواخر دههٔ ۱۳۷۰ در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کرد.
پارسی‌پور تا پایان عمر صدایی ماندگار برای ادبیات و آزادی بیان باقی ماند و آثار و میراث ادبی او الهام‌بخش نسل‌های بسیاری از نویسندگان و خوانندگان خواهد بود. در سال‌های اقامتش در آمریکا نیز چندین رمان و اثر دیگر منتشر کرد و از اواخر دههٔ ۱۳۷۰ در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کرد.
او از هفتهٔ گذشته، در بیمارستان بستری بود.وبعد از ظهر جمعه سوم جولای از میان ما رفت. زمان و مکان مراسم خاکسپاری این نویسندهٔ برجستهٔ ایرانی متعاقباً اعلام خواهد شد.

حزب چپ ایران ضمن تسلیت به خانواده‌های جانباختگان، احزاب و جریانات سیاسی و مردم کردستان، کشتار و تشدید فشار به نیروهای سیاسی کرد و حمله به اردوگاه‌های آنان در اقلیم کردستان عراق را شدیدا محکوم می‌کند. ما این سیاست‌ها را جزئی از تقلای رژیم برای ایجاد جو اختناق و سرکوب بعد از جنگ علیه مردم ایران می‌دانیم، که قبل از جنگ و در جنبش سراسری دی‌ماه، رژیم را به سوی سقوط سوق داده بودند و تجاوز خارجی و مدعیان رهائی مردم در واقع با این اقدام، رژیم حاکم را از تنگنا نجات داد. اما اراده‌ی مردم برای تغییر فقط محدود به دی‌ماه نبوده و بعد از جنگ هم، در هر فرصتی به رسالت پایان دادن به این حکومت ننگین و قرون وسطائی پایبند خواهند ماند.

به گزارش رویترز و به نقل از سه منبع ایرانی و غربی، ایران مذاکرات با شرکت‌های ژاپنی را در چارچوب معافیت تحریمی آمریکا که امکان ازسرگیری فروش نفت ایران را فراهم می‌کند، آغاز کرده است؛ اما خریداران بالقوه خواستار تمدید این معافیت و دریافت تضمین‌هایی درباره امنیت تردد کشتی‌ها هستند.
دو منبع ایرانی که به دلیل حساسیت موضوع نخواستند نامشان فاش شود، گفتند سه خریدار ژاپنی در حال بررسی خرید احتمالی نفت خام ایران هستند؛ اقدامی که در صورت تحقق، نخستین خرید نفت ژاپن از ایران از سال ۲۰۱۹ خواهد بود.

اخراج یک کارمند ایرانی‌تبار اداره مهاجرت سوئد به اتهام خبرچینی برای نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، بار دیگر پرسش امنیت پناهجویان و فعالان ایرانی در اروپا را پیش کشیده است. مهرداد درویش‌پور در گفت‌وگو با زمانه از سابقه طولانی فعالیت شبکه‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی در سوئد، از پرونده‌های ترور و جاسوسی علیه فعالان کرد و بلوچ تا نفوذ در رسانه‌ها و نهادهای مهاجرتی می‌گوید. او همچنین عملکرد پلیس امنیت سوئد را نقد می‌کند؛ نهادی که به گفته او اغلب با مخفی‌کاری، تأخیر در اطلاع‌رسانی و ملاحظات دیپلماتیک با این پرونده‌ها برخورد کرده است.

مراسم یادمان پرویز قلیچ‌خانی عصر یکشنبه ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶ - ۷ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۸، در پاریس و در هوایی بسیار گرم و طاقت فرسا برگزار شد. با وجود گرمای شدید هوا، استقبال از این مراسم چشمگیر بود؛ به‌گونه‌ای که نه‌تنها از شمار حاضران کاسته نشد، بلکه بیش از دویست نفر از پاریس، دیگر شهرهای فرانسه و حتی کشورهای مختلف، در این مجلس یادبود حضور یافتند تا با ادای احترام، یاد و خاطره این چهره ماندگار را گرامی بدارند.
این یادمان، بیش از آنکه مراسم بزرگداشت یک فوتبالیست یا یک فعال سیاسی باشد، گردهمایی کسانی بود که هر یک به شکلی با پرویز قلیچ‌خانی زندگی، دوستی، مبارزه، و یا خاطره‌ای مشترک داشتند. تنوع حاضران نشان می‌دهد که میراث پرویز تنها به میدان فوتبال یا عرصه سیاست محدود نمی‌شود؛ بلکه او در شبکه گسترده‌ای از روابط انسانی، دوستی و فرهنگی همچنان زنده است.

در مراسم بدرقه‌ی "آقا" نوعی اقتصاد نیز برای رانت حکومتیان پا می‌گیرد. چون پیمانکاران نهادهای نظامی به همراه کارگزاران وزارتخانه‌ها و مقاطعه‌کاران بخش خصوصی همگی روزگار خوشی را در بدرقه‌ی آقا از سر می‌گذرانند. آنان هم خیلی کاسبکارانه به سوداگری بی‌حد و حصر خویش در این ماجرا می‌اندیشند. چون نمونه‌ای از این اقتصاد جنازه‌کشی و جنازه‌گردانی را در هیچ جایی از دنیا نخواهند یافت. فرآوری و دستکاری صورت‌های مالی نیز برای ایشان کاری مشکل به نظر نمی‌رسد. اما هرگز کسی را یارای حسابرسی این صورت‌های مالی نخواهد بود. چون پیمانکاران اصلی و اندرونی این ماجرا خودشان هم بر میزهای بالادستی‌های نظام تکیه دارند. شهرداری تهران نیز نقش ویژه و بزرگی را در همین اقتصاد شلخته‌ی برآمده از دین به عهده می‌گیرد. در شهرداری و همه‌‌ی ادارات ردیف‌های بودجه‌ی سالانه را دستکاری می‌کنند تا در هزینه‌کرد خود برای بدرقه‌ی آقا چیزی کم نگذارند.

تبِ فوتبال دنیا را فرا گرفته است. هر روز میلیون‌ها نفر خیره به صفحه تلویزیون، بازی‌های جهانی را تعقیب می کنند. امکانات مادی و معنوی مناسب باعث شده که ورزشکاران غربی از سطح تکنیک بالاتری نسبت به دیگر تیم‌ها برخوردار باشند. در نبود امکانات، ایمان و امید و غرور است که باید جانشین آن گردد. و چنین است که هر روز رفتارهای غریبی را از بازیگران کشورهای رشدنیافته شاهد می شویم. تا کنون کمتر از نقش نیروهای ماورای‌طبیعی در فوتبال چیزی نوشته شده است. اگرچه "فیفا" بخش‌هایی از آن را ممنوع اعلام کرده، با این‌همه، در مسابقات امسال نیز نقش افسونگری و جادو را به فراوانی می توان در آن شاهد بود.